‘Archiving’ Sakız Satmamaktır!

Adına Anthropocene dediğimiz ve eşref-i mahlukatın gerçekleştirdiği her eylemin mikro/makro düzeyde sonuçlara gebe olduğu bir çağda yaşıyoruz. Öyle bir çağ ki paylaşım mecralarının çeşitliliği arttırça bilginin özünü araştırıp dile getirmenin ayıplandığı bir fenomene de malik olmuşuz. Gençlerin idealleri büyük ama yolları da bir o kadar uzatmalı. Gerek kamuda gerekse özel sektörde çalışan/çalışacak milyonlar yürüdükleri yollarda tabela eksikliğinden muzdarip.

Büyük çaplı şirket sahipleri zaman zaman özellikle genç girişimcilere yönelik konferanslar ve röportajlar veriyorlar. Ve bazıları var ki şirketlerinin kuruluş hikayelerini anlatırken gençleri şaşırtmak(!) ve yaptıklarını devasa göstermek için şu vahim klişeyi kullanmayı maharetten sayıyor; “Bu günleri görebilmek için sakız bile satmalısınız!”

Ne yazık ve ne ayıp!

Dini kaynaklarda insanların kendi meslekleriyle ilgili mümkün olan her bilgiyi ve detayı öğrenmeleri üzerlerine farz-ı ayn olarak vurgulanırken, meslek erbaplarının meslek adaylarına ‘sakız satmayı’ bir yol olarak gösterip onları çıkmaza sevketmelerinin meşru bir izahatı yapılabilir mi?

İşte tam da bu açmazda imdada yetişen bir olgu: ‘Archiving’ yani ‘Arşivleme’. Bugün dünyanın tüm ekonomi başkentlerinde uygulanan çok basit ama bir o kadar da elzem bir meslek etiği. Hem şirketler ve şirket sahipleri için geriyedönük bir kolaylık hem de genç meslek adayları için muazzam bir kaynak.

İş değeri taşıyan her eylemin uygun yöntemler (tablolar, istatistikler, faaliyet raporları, fotoğraflar, dökümanlar, kitaplar, sunular, video-ses kayıtları vb.) seçilerek tarih, şartlar, mekanlar, olanaklar, engeller, şahıslar vb. faktörler gözetilerek kayıt altına alınmasına kısaca archiving deniliyor. Ve tabi archiving’in olmazsa olmazı da sistemler. Yani gerçekleştirilen her archiving gerektiğinde üçüncü şahıslar ve gelecek nesiller tarafından ele alındığında öyle sistemlere sahip olmalı ki bu kişiler archiving’i derleyenleri hiç tanımadıkları ve onlarla biraraya gelme imkanları dahi olmadığı hallerde bile hiçbir sıkıntı çekmeden arzu edilen her bilgiye ulaşabilmeliler.

Archiving’in gerçek manada uygulanması halinde gençlerin mesleki kaygıları azalıyor; yürünecek yolda karşılaşılacak zorlukların önceden tanımlanması ile de kaçınılması gereken durumlar önceden aydınlatılmış oluyor. Ayrıca meslek erbaplarının üzerlerindeki gençlere yönelik vebal de bir nebze olsun hafifliyor. Uzun vadede ise; ülkenin milli servetinin sahibi olan gençler minimum maddi-manevi zayiat ile geleceğe kucak açıyor.

Selam ve dua ile;

Selman ÇELİK